Oto moje pierwsze opowiadanie na tym blogu. Jak widzicie będzie ono dzielone na części. Co tu dużo pisać zaczynam :)
Jestem Yane, mam 14 lat i mieszkam w Japonii. Przeprowadziłam się do nowego domu, ponieważ w tamtym wybuchł niewyjaśniony pożar, teraz mieszkam wraz z rodzicami w dużym okazałym pałacu, którego dostała moja mama w spadku po cioci. Wydawałoby się, że dom jest całkiem normalny, ale czuję się tu dziwnie, w każdym pomieszczeniu są obrazy, które patrzą się na mnie podejrzliwym wzrokiem. Zwykle w nocy zasypiam jak suseł, ale w piątki słyszę jakby ktoś grał na fortepianie a to bardzo dziwne, ponieważ w mojej rodzinie nigdy nikt nie był utalentowanym muzykiem, który gra tak piękne melodie. Dzisiaj (piątek) po kolejnych zmaganiach się z zaśnięciem postanowiłam, że pójdę do salonu zobaczyć kto gra tak wspaniałe malodie. Zacziłam się i przykucłam na schodach okrytych puszystym czerwonym dywanem w wzorki, wsłuchałam się w rytm muzyki aż przeszły mi ciarki i dostałam gęsiej skórki, jednak to mnie nie powstrzymało. Podeszłam bliźej, wtedy zobaczyłam bladą kobietę w długiej białej sukni sięgającej aż po kostki. Kobieta miała czarne włosy z długą grzywką zasłaniającą jej oczy. Sam wygląd przeraził mnie tak bardzo, że uciekłam. Szybko schowałam się w pokoju, usiadłam na łóżku i napiłam się wody. Zmęczona całą tą niecodzienną sytuacją zasnełam.
O 8:00 obudził mnie budzik, pomyślałam "Znowu sobota, komu chce się sprzątać tak duży dom? Poleżałabym jeszcze, ale obiecałam mamie, że pomogę." Wstałam, zjadłam śniadanie razem z mamą i szybko zabrałam się do sprzątania. Nagle mama powiedziała:
-Córeczko, ten stary fortepian jest strasznie zakurzony... Mogłabyś go wytrzeć lekko szmatką?
Wtedy miałam przed oczami kobiete grającą wczoraj na fortepianie, z trudem odparłam:
-Może posprzątamy ten fortepian razem? Jest on strasznie zakurzony, sama nie dam rady.
Mama lekko się uśmiechneła i zgodziła się.
Oke... To na razie koniec c:
Myślę, że ten początek was zaciekawił. Oczywiście cała ta historia została wymyślona przeze mnie.
~Ciel
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz